Dzień Nauczyciela
2010-10-14

W dniu 14 października odbyła się w naszej szkole uroczystość z okazji Dnia Edukacji Narodowej. Zaproszonymi gośćmi byli wszyscy aktualni pracownicy szkoły oraz Ci, którzy przeszli już na emeryturę, ale w naszej szkole przepracowali wiele lat i pozostają w pamięci jako nasi koledzy i mentorzy. Było nam niezwykle miło, że mogliśmy ich gościć w naszych progach. Teraźniejszość poparta tradycją i wspomnieniami to dobry fundament pod funkcjonowanie szkoły w przyszłości.

Wszyscy goście zaproszeni zostali do jesiennej ozorkowskiej kawiarenki,
w której panowała nostalgiczna atmosfera złotej jesienni. Nastrój budowała odpowiednio dobrana dekoracja utrzymana w jesiennej tonacji, na kawiarnianych stolikach blask świec pomagał stworzyć atmosferę pełną ciepła.

W pierwszej części uroczystości słowa Jana Pawła II, który był przecież również nauczycielem, stały się podstawą do rozważań o znaczeniu nauczycieli w życiu młodych ludzi. Oto one.

„ Chodzi o to, przede wszystkim by nauczyciel umiał wciągnąć ucznia
w samego ducha nauki. A duch nauki – to duch nieustannego szukania, ciągłego rozwoju, nigdy do końca nienasyconej ciekawości. „

Nauczyciel to ktoś, kto nie tylko przekazuje wiadomości z danej dziedziny. Najważniejsze dla nas jest to, że On ukazuje młodemu człowiekowi, jak być człowiekiem naprawdę, jak dojrzeć do pełni człowieczeństwa”

W części oficjalnej uroczystości pani dyrektor szkoły, mgr inż. Barbara Stępczyńska, wręczyła nagrody następującym nauczycielom:

- pani Ewie Witosławskiej, wicedyrektorowi szkoły, nagrodę Starosty Powiatu Zgierskiego,

- p. Halinie Stasiak Medal Komisji Edukacji Narodowej,

-nauczycielom: p. Marii Otto, Joannie Sieradzkiej, p. Krzysztofie Nikodem,
p. Jarosławowi Olczakowi nagrody Dyrektora Szkoły.

W tym dniu nagodzeni zostali również niepedagogiczni pracownicy szkoły:
p. Halina Ignaczak, p. Karolina Jagodzińska, p. Mariola Sagańska,
p. Teresa Matusiak, p. Roman Morawski, p. Krzysztof Kowalczyk


Ponieważ w nauczycielskim życiu zdarzają się także rzeczy zabawne, w drugiej części uroczystości pozostaliśmy w atmosferze anegdot, które pokazały nauczycieli od tej ludzkiej strony, z poczuciem humoru, życzliwością
i ciepłym stosunkiem do życia i ludzi. Przywołane zostały autentyczne wspomnienia zapamiętane przez absolwentów, zabawne powiedzonka sławnych naukowców, matematyków, fizyków, np. Einsteina, który w pełen humoru sposób objaśnił mechanizm wielkich odkryć. Oto on

Zapytano pewnego razu Alberta Einsteina , w jaki sposób pojawiają się odkrycia, które przeobrażają świat. Wielki fizyk odpowiedział: Bardzo prosto. Wszyscy wiedzą, że czegoś zrobić nie można. Ale przypadkowo znajduje się jakiś nieuk, który tego nie wie. I on właśnie robi odkrycie.

Mogliśmy wspólnie również poznać najczęściej spotykane typy postaw nauczycielskich pojawiających się w szkole

1.Nauczyciel Filozof: „Wiem, że nic nie wiesz…”
2.Nauczyciel Roentgen: „Widzę, że nic nie wiesz!”

3.Nauczyciel Pesymista: „I tak się tego nie nauczysz”.

4. Nauczyciel Inkwizytor: „No widzisz, a jednak nie umiesz. Złapałem cię!”

5. . Nauczyciel Niewierzący w cuda: „Kaktus mi tu wyrośnie, jak zdasz u mnie na cztery”.

6. Nauczyciel Wielbiciel Krzywej Gaussa: „Nie mogę postawić tylu dobrych ocen, to będzie podejrzanie wyglądać…”

7.Nauczyciel Wrażliwiec: „Aż mi się źle robi, kiedy patrzę na wasze prace”.
8. Nauczyciel Hamlet: „A więc wiesz, czy nie wiesz?”

9.Nauczyciel Perfekcjonista: „Dobrze, ale mogłoby być lepiej”.

1o.Nauczyciel Wierzący w Cuda: „Praca kiepska. Popraw styl i formę, ortografię i interpunkcję”.

11.Nauczyciel Wielbiciel Teorii Względności: „Bardzo dobrze…trzy z plusem”.

12.Nauczyciel Profilaktyk: „Wszystkim stawiam pały, nauczy was to odpowiedzialności na przyszłość”.

13.Nauczyciel Rejtan: „Po moim trupie dostaniesz z matematyki cztery”.

14. Nauczyciel Humanista: No, może będzie z ciebie człowiek

Prawda, że kształcące??? Nauczyciele w naszej szkole to ludzie z poczuciem humoru, z dystansem do siebie, dlatego tez z pewnością wielu z nas odnalazło siebie, swoje nauczycielskie zachowania wśród tych wyżej wymienionych.

W trzeciej części uroczystości goście ozorkowskiej, jesiennej kawiarenki przy zapachu aromatycznej kawy mogli posłuchać kilku wierszy i piosenek
o jesieni, tej złotej, pełnej zadumy , poczuli jej urok, spokój.

Uczniowie przygotowujący uroczystość zaprezentowali swoje wokalne, recytatorskie talenty, jak również klasę i takt. Atmosfera na całej uroczystości pełna była niewymuszonej serdeczności, widać, że w naszej szkole budowanie więzi i interpersonalnych relacji pozostaje ważną wartością w pracy
z młodzieżą.